Fontein

Het is al lang geleden dat
Jij en ik een vreemde stad
De straten rolden voor ons uit
We namen elkaar mee

En elke glans en elk geluid
Leek speciaal voor ons gemaakt
Jij was zo prachtig en met mij
Geluk was even heel dichtbij

Op een terras rond een fontein
Zo blij als kinderen konden zijn
Overgoten door de zon
Betoverd door het moment

Voelden wij ons zo gekend
& ik streelde zacht je hand
Zo ontdekten we een land
Voor ons beiden onbekend

Nu ik na jaren hier weer sta
Herken ik het decor
Terwijl ik het water hoor
Ga ik mijn stappen na

Hier lijkt alles nog bewaard
En aan het tafeltje waar wij zaten
Zitten nu anderen te praten
Een detail dat ons niet spaart

Waar we nippend aan de wijn
Zo blij als kinderen konden zijn
Jij was zo prachtig en met mij
Geluk was even heel dichtbij